😤 Ze schopte en sloeg haar ouders als zij haar schoenen aan wilden doen.
😰 Hij raakte in paniek door de lamp bij de tandarts.
🫣 Zij was nooit bang, maar wel bij de slager.Overeenkomsten tussen al deze kinderen die opvallend gedrag en emoties laten zien, komen voort uit een opgelopen pre-verbaal medisch trauma.
🦶 Zij is als baby behandeld voor klompvoetjes waarbij het doorsnijden van de achillespees zonder verdoving en sociaal emotionele steun de boosdoener was. Haar ouders mochten daarbij niet aanwezig zijn. De schrik, verdriet en pijn van de handeling waren overspoelend en er was niemand die haar hielp reguleren in dat moment.
🩺 Hij is als zieke pasgeboren baby meerdere keren met spoed behandeld op de NICU waarbij de lampen voor goed zicht voor de doktoren een imprint in zijn lichaamsgeheugen hebben gevormd.
🏥 Zij was bang voor de slager. Niet omdat de slager een slager was, wel omdat hij een witte jas droeg die haar lichaamsgeheugen deed denken aan nare ervaringen die zij als dreumes in het ziekenhuis had meegemaakt.
Pre verbaal medisch trauma komt niet bij alle baby’s voor die impactvolle medische handelingen hebben doorgemaakt. Wel is de kwetsbaarheid en de impact van pijn bij deze doelgroep veel groter dan bij oudere kinderen. We weten inmiddels dat hoe jonger het brein, hoe gevoeliger het is voor trauma. Naast medische zorg hebben we dus ook zorg te dragen om trauma op deze jonge leeftijd zoveel mogelijk te voorkomen óf te signaleren en ouders en kind te verwijzen naar een psycholoog gespecialiseerd in preverbaal medisch trauma.
Laura Maats-Klein en ik gaan hierover een kennissessie verzorgen: ‘Baby’s herinneren zich er gelukkig niets van – Over pre-verbaal medisch trauma belicht vanuit expertise en ervaringsdeskundigheid’.